وقتی گاز کربنیک بدن شما زیاد می شود، بی اختیار خمیازه می کشید.
 یعنی دهانتان را باز می کنید و بعد نفس خود را بیرون می دهید، در نتیجه مقداری از گاز کربنیک را از بدنتان خارج می کنید.

 این کار بی اختیار انجام می شود زیرا در مغز ما مرکزی است که نفس کشیدنمان را تنظیم می کند.

 اگر مقدار زیادی گاز کربنیک در بدن ما باشد این مرکز فعال می شود و ما بی آن که بخواهیم، نفس عمیقی کشیده و گاز کربنیک را هم بیرون می دهیم.

شاید دیده باشید که وقتی کسی خمیازه می کشد، ما هم خمیازه می کشیم. علت این خمیازه زیاد بودن گاز کربنیک نیست، بلکه نگاه کردن و شنیدن صدای خمیازه روی مغز ما اثر می گذارد و باعث خمیازه میشود.